تبلیغات
خاطرات یک ماهان - برای خودم

خاطرات یک ماهان

تو به اندازه تنهایی من خوشبختی / من به اندازه زیبایی تو غمگینم/

حدود یک سال که به وبلاگم سر نزده بودم.

اومدم که برا همیشه از بینش ببرم..دیگه نمیخواستمش...

تمام لینکامو حذف کردم...وبلاگ خیلی از بچه ها مثل خونه های متروکه شده!

دیدن وبلاگای ول شده حالمو بد می کنه

این وبلاگو دوستش داشتم اما نمیخواستم دیگه از اون روزا چیزی رو بزارم.هیچی...هیچ خاطره ای.

اما... راستش همینطور که توی وبلاگا می گشتم به یه وبلاگ جالب رسیدم ... اولش بخاطر اسم همدانی ها جذبش شدم یه چندتا مطلبشو خوندم یه عده

جوونای با ذوق دور هم جمع شدن و صفا می کنن... خوش به حالشون... هعییی...

 راستش دلم نیومد و  پشیمون شدم...یعنی دلم نیومد که وبلاگمو پاکش کنم...

ای وای...ای وای...

ای وای از این همه درد توی سینهامون...

ای وای از این همه عاشقی...وای از این همه دیونگی...

بخدا دلم برا همه چی تنگ شده...برا همه.

برا اون روزا دلم تنگ شده.برا روزای سخت و دل تنگی....برا سوزش دلم..برا همه چی...

اما دیگه نمیخوامشون...

وقتی اومدم یه هو خیلی دلم واسه اون تنگ شد...خیلی.

حتی روزی فکرشم نمیکردم که تنهام بذاره...

همون موقع بهم زنگ زد.و منم ناخود اگاه بهش گفتم فکر نمیکنم کسی جز تو بتونم بخوام و دوست داشته باشم...

از این که قبلا عاشق یه نفر بودم پشیمون نیستم....چون اون عشق باعث شد که من خیلی چیزا  یاد بگیرم... خیلی چیزا حس کنم...

و الان هم برام یه خاطره شده...

هیچ وقت نفرین نکردم..هیچ وقت...ولی شاید هیچ وقت نبخشمش...نمیدونم.به خاطر سختیهایی که کشیدم ...بخاطر اشکایی که ریختم و ندید..بخاطر عشقی که دادم و چیزی نمیخواستم ازش...فکر نکنم بتونم ببخشمش...با وجود تمام حس دوست داشتنم....

زندگی الانم رو خیلی دوست دارم.خیلی...خیلی زیاد..

 خانواده م رو خودم رو تنهاییم رو

همه چی خیلی عوض شده...

از همون وقت تا حالا دیگه پام  بلوار نخورده!! حتی از اون مسیر هم نرفتم...

باورت میشه... من که عاشق قدم زدن زیر درختاش بود...

یادته (( بازم بارون زده نم نم؟؟................................. :((

دیدی دخترا هم می تونن نامرد باشن؟!

بیخیال.... خوشبخت شی!!!!

دلم میخواد الان دیگه فقط واسه خودم و دل خودم  بنویسم...

برای خود خود خودم..

امضا یک ماهان


نوشته شده در پنجشنبه 18 دی 1393 ساعت 04:09 ب.ظ توسط ماهان نظرات |


Design By : Pichak